Charakter artysty. Jak Uwolnić jego potencjał?

Posted on

Na pierwszy rzut oka wydaje się że na zdjęciu jest cień…

…ja widzę tam osobę o charakterze artysty, poszukującą własnych sposobów, na twórcze wyrażenie samego siebie.

Po lekturze tego artykułu, poznasz lepiej charakter artysty, zwany również charakterem romantyka, twórcy czy indywidualisty. Zrozumiesz jak ten typ charakteru myśli i postępuje na różnych etapach rozwoju swojej dojrzałości. Dowiesz się również jak i kiedy ten typ charakteru się ukształtował i jakie zmiany w swoim myśleniu powinien wprowadzić, aby rozwinąć swój  potencjał.

Zapraszam do lektury

Jak rozpoznać charakter artysty?

Osoby utożsamiające się z archetypem charakteru artysty to ludzie o najbardziej indywidualnym i twórczym podejściu do rzeczywistości, ze wszystkich typów charakterów ludzkich. Mają artystyczne, wrażliwe na piękno spojrzenie na świat i dużą wyobraźnię, której lubią nadawać twórcze ujście. Dla osób o cechach charakteru artysty, ważne jest dążenie do samopoznania siebie, oraz wyrażanie swojej natury poprzez różne formy samoekspresji twórczej. Zapewnia im to zdrowie psychiczne. Osoby o archetypie charakteru artysty, noszą zwykle oryginalne ubrania, bo lubią pokazywać innym w ten sposób swoją wyjątkowość. Lubią także zbierać ładne i estetyczne przedmioty i otaczać się nimi, gdyż to rozwija w nich poczucia piękna.

Archetyp charakteru artysty podobnie do archetypów altruisty i zdobywcy, kreuje swój własny wizerunek, który pomaga mu wywierać pozytywne wrażenie na innych. Szczególnie na tych którzy liczą się w środowisku, do którego pragnie należeć artysta.
Artysta tak samo jak altruista i zdobywca, lubi rywalizować o względy najwyżej postawionych w hierarchii społecznej osób. Jednak przeciwieństwie do tamtych dwóch typów, artysta nie lubi przyjmować postawy zależnej i służebnej względem swoich zwierzchników.

Wprost nie znosi myśli o tym że musiałby podporządkować się konformistycznym zasadom do których dopasowują się inni ludzie. Woli tworzyć swój własny emocjonalny świat niż umierać z nudy, żyjąc w “zwyczajny”, taki sam jak większość sposób.
Archetyp charakteru artysty nie znosi banalności, przeciętności monotonii czy rutyny. Wszystko co robi musi być intensywne, wyjątkowe i niepowtarzalne. Właśnie dlatego ma upodobania do twórczej pracy czy niecodziennego hobby.

Osoby o archetypie charakteru artysty, chciałyby pracować w miejscach, które pomogłyby im w twórczym rozwijaniu ich talentów. Często zostają różnego rodzaju artystami, tancerzami, modelkami, malarzami, projektantami mody lub wnętrz, grafikami, fotografami. Ten typ charakteru może być także świetnym nauczycielem czy psychoterapeutą, bo ma dar w wyrażaniu swoich odczuć i w rozumieniu odczuć innych.

Największym znakiem rozpoznawczym archetypu charakteru artysty jest jego wrodzona wysoka wrażliwość emocjonalna. Podczas interakcji z ludźmi, silnie odczuwa ich uczucia i potrafi zrozumieć co myślą i czują
Na dodatek doświadcza tych odczuć, na dużo głębszym poziomie niż inne archetypy charakterów. Często dzieje się tak, że artyście  trudno jest zrozumieć, które emocje są jego własne, a które płyną z otoczenia.

Z tego powodu archetyp charakteru artysty, często doświadcza skrajnych stanów emocjonalnych  raz jest to depresja, innym razem nadaktywność. W stanie depresyjnym wycofuje się wgłąb siebie, poszukując w swoim wnętrzu sensu własnego istnienia. W trybie nadaktywnym angażuje się natomiast w różne formy intensywnego działania, usiłując odnaleźć sens istnienia na zewnątrz poza samym sobą.

Emocje zmieniają się u niego tak gwałtownie, że ze stanu depresji potrafi nagle przejść do stanu ekstatycznej aktywności. Apatia znowu zamienia się w zaangażowanie, dzięki czemu archetyp charakteru artysty przez chwilę przeżywa z tego powodu euforię. Następnie koło znów się odwraca i artysta ponownie doświadcza uczuciowych dramatów.

Jak i kiedy ukształtował się charakter artysty?

Głęboka wrażliwość emocjonalna osób, które posiadają charakter artysty, rozwinęła się we wczesnym okresie ich dzieciństwa. Ten typ charakteru bardzo często musiał się mierzyć, z bolesną emocjonalną stratą czegoś lub kogoś. Mogło to być odejście jednego z rodziców z powodu rozwodu, wyjazdu za granicę czy śmierci, ale ta strata wcale nie musiała być realna.

W artykule “Ciało i umysł,czym są i w jaki sposób kształtują twoje życie cz.1” wspomniałem, że umysł człowieka nie odróżnia, które myśli są zgodne z rzeczywistością, a które są jedynie wyobrażeniem. Na każdą myśl która się pojawi, umysł reaguje tak jakby była ona prawdziwa. Równie bolesne dla małego dziecka, a zwłaszcza tak wrażliwego emocjonalnie mogło być samo odczucie, że zostało “odrzucone”. Głęboko wrażliwe dziecko mogło odczuwać emocje porzucenia, nawet w takich sytuacjach, gdy rodzice częściej zajmowali się młodszym rodzeństwem wymagającym większej opieki. Dziecko mogło wtedy pomyśleć, że rodzice już go nie kochają i się nim nie interesują, bo nie poświęcają mu uwagi. Nie potrafiło jednak zrozumieć dlaczego rodzice go “odrzucili”. Myślało natomiast, że miało to związek z nim samym. Skoro rodzice go już nie kochali to musiało tak być z powodu jakiejś jego wady. W rezultacie dziecko o archetypie charakteru artysty, powodów odrzucenia zaczynało poszukiwać w sobie, podejmując w ten sposób pierwsze próby zrozumienia samego siebie.

Te poszukiwania jeszcze bardziej utwierdziły małego artystę w przekonaniu, że nie ma żadnych wspólnych cech ani z rodzicami, ale też i z innymi ludźmi. To właśnie wtedy, na podstawie swojej odmienności, dziecko o archetypie charakteru artysty zaczęło budować swój własny wizerunek.  Przekonanie o byciu niekochanym przerodziło się w przekonanie o byciu „odmieńcem”,  Bycie „zwykłym” człowiekiem nie wchodziło więc w grę.

Strata poniesiona w dzieciństwie zaowocowała także nieustanną tęsknotą za kimś idealnym, kto w końcu zrozumie małego artystę i bezwarunkowo pokocha go za to kim jest.

Jak zachowuje się charakter artysty, gdy jest jeszcze niedojrzały?

Wrażenie straty poniesionej w dzieciństwie, zamienia się w życiu dorosłym artysty, w pociąg do rzeczy i ludzi dla niego niedostępnych. Sprawia także że nieświadomie odrzuca on to, co znajduje się w zasięgu jego ręki. Wszystko, co jest odległe jest dla niego piękne i atrakcyjne. W momencie, gdy po wielu latach starań, osiąga jakiś istotny sukces, jego uwaga i tak przesuwa się do rzeczy, których mu aktualnie brakuje. Jeśli  odniesie sukces finansowy, tęskni za idealnym partnerem. Jeśli go spotka, tęskni za czasem wolności.

Na tym etapie rozwoju osoby, które rozwinęły w sobie charakter artysty nigdy tak naprawdę nie spełniają swoich oczekiwań, gdyż najintensywniej utożsamiają się ze stanem „braku”. Podświadomość osoby, która rozwinęła w sobie charakter artysty, najbardziej obawia się jednej rzeczy. Że bez odczuwania tych silnych emocji braku czegoś, nie byliby w ogóle sobą. To właśnie na tym odczuciu pustki i tęsknoty za czymś, charakter artysty tak wiele lat budował swoją tożsamość. Perspektywa zapełnienia na tym etapie rozwoju, jest dla nich zwyczajnie niepożądana.

Niedojrzały lub dojrzewający archetyp charakteru artysty to najbardziej samokrytyczny typ osobowości. Zadręcza się własnymi niedoskonałościami lub popełnionymi błędami, wmawiając sobie, że to przez nie zasługuje na prawdziwą miłość.
W tym stanie jest bardzo wrażliwy na krytykę innych, zranienia czy brak zrozumienia. Czuje się wtedy zaatakowany i potrafi zamknąć się w sobie dla ochrony własnych uczuć.

W izolacji od ludzi, stopniowo zaczyna myśleć, że skoro jest inny niż wszyscy to nie musi żyć, według tych samych zasad. Staje się lekceważącym wszystko marzycielem, żyjącym w świecie swoich własnych fantazji. Użalanie się nad sobą i zazdroszczenie innym prowadzi do pobłażania sobie i coraz większej niepraktyczności, bezproduktywności i braku sił.

Im bardziej osoba o charakterze artysty użala się nad sobą, tym bardziej traci swoją równowagę wewnętrzną. Przeobraża wtedy swoje uczucia, w prawdziwą operę mydlaną. Odrzuca wszelką pomoc rodziny i przyjaciół. Bardzo nie zdrowi artyści mogą być wręcz masochistyczne i przesadne w swoim samo poniżaniu się. Na tym etapie mogą stać się zupełnie nieosiągalni dla innych. Zmagając się z poczuciem bezsilności, pogrążają się w chorobliwy samo-wstręt lub depresję, skazując się na kompletne odosobnienie.

Archetyp charakteru artysty znajdujący się w tym stanie, jest przerażony, że marnuje swoje życie. Aby ratować wykreowany przez siebie wizerunek wyjątkowej osoby, odrzuca wszystkich i wszystko, co nie wspiera jego opinii o sobie samym lub nie spełnia jego emocjonalnych żądań.

Charakter artysty. Co można zrobić by rozwinąć jego potencjał?

Najważniejsze jest to, by typ charakteru artysty zaakceptował „stratę” z przeszłości i przepracował wszystkie negatywne uczucia z nią związane.
Powinien ją w końcu zaakceptować i uznać, że nigdy nie ponosił winy, za to że ta strata się wydarzyła. Następnie powinien pozbyć się negatywnych uczuć wobec osoby lub rzeczy, która tą stratę spowodowała, najlepiej poprzez wybaczenie jej. Pozwoli to odzyskać jej siłę do pełnego życia.

Jeśli osoba utożsamiająca się z archetypem charakteru artysty odważy się na ten krok i pożegna swoją przeszłość, to poczuje jak wielki ciężar spadnie jej z serca i jak “lekko” się z tego powodu poczuje. Gdy stłumiony smutek żal i poczucie winy zostanę wreszcie uleczone i uwolnione, artysta poczuje się naprawdę wolny. Dostrzeże też jak wiele posiada i doceni to, odczuwając wdzięczność za to co już posiada. Uświadomiłby sobie, że posiada już wszystko, co jest mu potrzebne do szczęśliwego życia, że nie potrzebuje mieć tego wszystkiego co daje „szczęście” innym.

Jeśli osoba, która rozwinęła w sobie cechy charakteru artysty w opisany przeze mnie sposób, pokona poczucie winy spowodowane dawnym odrzuceniem i wreszcie poczuje się bezpiecznie, doceni każdy dzień spędzony z drugim człowiekiem.

Wielkie pokłady energii, które osoba o charakterze artysty wykorzystywała do tej pory do samozadręczania się z powodu domniemanej straty , będą mogły zostać przekierowane m.in na kontakty z innych ludźmi. Dzięki temu sam artysta, odkryłby jak wiele radości daje mu przebywanie z innymi i pomaganie im w rozumieniu ich własnych uczuć. Te proste działania na rzecz świata uczyniłyby z artysty osobę wolną od lęków i wyczerpujących emocji. Osiągnięcie takiej wewnętrznej równowagi sprawiłoby, że artysta nie musiałby już poszukiwać intensywnych przeżyć by czuć się sobą.

Charakter artysty na dojrzałym etapie rozwoju.

Archetyp charakteru artysty, na dojrzałym etapie swojego rozwoju nie wierzy już w to że posiada więcej wad niż inni. Nie czuje już konieczności skupiana na sobie uwagi za wszelką cenę. Podstawowa potrzeba, aby zrozumieć siebie i mieć znaczenie w życiu, jest również osiągnięta, a zatem problemy z tożsamością i brakiem równowagi już nie istnieją.

Artysta w swoim dojrzałym stanie, nie musi się już bać, że bez podkreślania swojej wyjątkowości, stanie się „zwykłym” człowiekiem. Rozumie, że mając tyle nadzwyczajnych talentów, na pewno nie grozi mu przeciętność.

Dla osób, które rozwinęły w sobie charakter artysty, na tym etapie wyjątkowo ważna jest praca twórcza. Dzięki niej mogą być autentycznie sobą, a jednocześnie czują się wolnymi od ciężaru emocji, które w sobie noszą. W ten sposób mogą także dzielić się z innymi tym co w nich najlepsze. Poprzez kreatywną pracę wszelkiego rodzaju, artysta potrafi już przeobrazić przykrości w coś o wiele bardziej znaczącego. W sztukę, która ma moc pomagania innym.

Wrażliwy i obdarzony intuicją zarówno w stosunku do siebie jak i innych, staje się delikatny, taktowny i współczujący. Jego sztuka staje się wtedy dojrzała i ma moc do inspirowania i przemieniania innych. W takim stanie osoba utożsamiająca się z archetypem charakteru artysty, nie jest już ciężarem a błogosławieństwem dla świata.

Opracowanie oparte na podstawie materiałów zawartych w książkach autorstawa Don Richard Riso and Russ Hudson: „Personality Types. Understanding The Enneagram For Self-Discovery” „The Wisdom of the Enneagram” „Understanding the Enneagram – the practical guide to personality types.

Tekst: Łukasz Dziedzic

Zdjęcia: Małgorzata Dziedzic