Twórczość-wskazówki jak tworzyć dzieła inspirujące.

Posted on

Na zdjęciu, znajdują się mali artyści, którzy próbują zrozumieć czym jest twórczość wybitna.

Po lekturze tego artykułu, dowiesz się jak wielki wpływ wywiera na człowieka twórczość i czym zdaniem autora charakteryzuje się twórczość wybitna. Dowiesz się również jaki stan świadomości musiał osiągnąć artysta, by sztukę wybitną tworzyć.

Zapraszam do lektury.

Twórczość-jak wielki wpływ wywiera ona na rozwój człowieka?

Jedną z ciekawszych form wpływu, umożliwiającą człowiekowi, kształtowanie i poszerzanie jego własnej świadomości, jest bez wątpienia kreatywność i twórczość artystyczna. Praktyka psychologiczna dowodzi, że powtarzalność przyjemnych artystycznych i wzniosłych doznań, umacnia u ludzi poczucie wartości i prowadzi ich do lepszego uświadomienia sobie ich własnych możliwości i potencjału. Prawdziwa sztuka od zawsze inspirowała człowieka do tego by wspinał się on na wyżyny swoich możliwości, by odkrywał w sobie to co doskonałe i czyste.

Na przestrzeni dziejów, w różnych kulturach i czasach, pojawiało się całkiem sporo osób, które wybijały się ponad przeciętność, jeśli chodzi o rozumienie natury człowieka i jego potencjału. Ludzie ci pasjonowali się różnymi dziedzinami i byli utalentowani w różnych dyscyplinach, ale zawsze łączyła ich jedna rzecz. Potrafili wzbić się w swoich dziedzinach do poziomu mistrzostwa i tworzyć dzieła, które potrafiły inspirować innych i to niezależnie od czasu, miejsca i warunków, w których żyli odbiorcy takiej sztuki.

Aby dojść do takiego poziomu rozwoju, który umożliwia tworzenie tak wybitnej sztuki, oprócz rozwiniętych umiejętności technicznych, artyści, którzy taką sztukę tworzyli, musieli posiadać coś jeszcze. Dodatkowy czynnik, który dodawał ich dziełom twórczego posmaku wyjątkowości i geniuszu, odróżniającego je od dzieł jedynie dobrych. To właśnie dzięki temu składnikowi, dzieła tych twórców wpływają na innych ludzi wręcz w hipnotyczny, budzący silne emocje sposób. Czym jest ten sekretny składnik, który odróżnia dzieła dobre od wybitnych? Podzielę się z państwem, moimi koncepcjami na ten temat.

Czynnik 1
Intencja, jaką kierował się artysta podczas procesu twórczego

Jednym z czynników pomagających w osiągnięciu prawdziwego mistrzostwa i uzyskiwaniu pozytywnych rezultatów w jakiejkolwiek dziedzinie życia, są intencje, które kierują twórcę do stworzenia czegoś. To od nich w dużej mierze zależy to, jakiego typu rezultaty osiągnie sam artysta.

Jeśli chęć stworzenia jakiegoś dzieła motywowana jest egoistycznymi pobudkami, w stylu „Muszę stworzyć coś co sprawi, że innym ludziom opadnie szczęka” „Chcę by mnie podziwiano”, lub “Muszę stworzyć coś świetnego, żeby zarobić na tym dużo pieniędzy i być sławnym” to efekty procesu twórczego, nie będą tak pomyślne i zadowalające jak w przypadku, gdy artysta podczas tworzenia swojego dzieła, kierowałby się szlachetnym pobudkami, takimi jak chęć zainspirowania innych i podzielenia się z nimi owocami swojego zrozumienia, czy chęć twórczego przejawienia własnego potencjału, dla samej radości tworzenia, bez oczekiwania rezultatów.

Intencje artysty nie są jednak jedynym elementem wybitnej twórczości. Nawet jeśli artysta posiada czyste intencje i próbuje stworzyć dzieło, które mogłoby pomóc w rozwoju świadomości odbiorców tego dzieła, ale sam żyje w sposób, który zaprzecza wartościom, które próbuje przekazać, to stworzone przez takiego artystę dzieło, nie będzie miało zbyt wielkiej mocy, do prawdziwego inspirowania i przemieniania innych. Takiego dzieła, także nie będzie można nazwać wybitnym, nawet po mimo szczerych intencji artysty do pomagania i inspirowania innych.

Czynnik 2
Stan świadomości artysty, podczas procesu twórczego

Prawdziwy artysta reprezentujący jakąkolwiek dziedzinę życia, czy to będzie fotograf, malarz czy muzyk, wie że najlepsze dzieła powstają wtedy, gdy twórca znajduje się w odpowiednio wysokim stanie świadomości podczas procesu twórczego. Powstające wtedy dzieła są po prostu odbiciem wzniosłego stanu świadomości artysty. Posiadają tą samą energię, którą czuł sam artysta, w momencie gdy swoje dzieło tworzył.
Osoby, które wchodzą w choćby chwilowy kontakt z takim twórczym wytworem, mogą odczuć przebłysk stanu świadomości artysty, który je stworzył. Poczuć przez chwilę to, co czuł on sam, gdy tworzył.

Aby taki wysoki stan świadomości osiągnąć, ważne jest, by artysta przekazywał poprzez swoją twórczość, tylko te wartości, które on sam naprawdę czuje, w które on sam wierzy. Jeśli próbuje stworzyć coś, co kłóci się z jego światopoglądem i wiedzą, to jego twórczość nigdy nie będzie wybitna.

Tworzenie czegoś co nie zgadza się z nami samymi, co kłóci się z naszą osobowością i poglądami, nie jest przyjemne dla twórcy. Twórczość zamienia się wtedy, w męczącą pracę, która nie daje dużej radości, nie przenosi świadomości artysty w wyższe wymiary. Nie budzi w nim wzniosłych emocji, które mogłyby zainspirować później innych. Dzieła, które wtedy powstają nie są spójne z duszą artysty, są intelektualne wydumane. Nie zawierają energii, która mogłaby przemienić świadomość odbiorców.

Jeśli artysta taki jest dobry technicznie, to jego twórczość będzie co najwyżej dobra, ale na pewno nie wybitna, gdyż będzie jej brakowało innego elementu, który sprawia, że dane dzieło można nazwać ponadczasowym i wybitnym. Silnych i wzniosłych emocji artysty, utrwalonych na jakimś nośniku. To one tak naprawdę przyciągają odbiorców, do określonych dzieł sztuki.

Podsumowując twórczość wybitna jest połączeniem trzech czynników: czystych intencji, dobrych umiejętności technicznych i rozwiniętej samoświadomości artysty, która umożliwia mu wprowadzanie się podczas tworzenia, w stan wyższej, poszerzonej świadomości.

Co umożliwia rozwinięcie wysokiej samoświadomości?

Aby rozwinąć w sobie taki wysoki stan świadomości, który umożliwia tworzenie dzieł wybitnych, artyści muszą w jakiś sposób zachować w sobie ciekawość życia, radość z bycia obecnym tu i teraz, umiejętność całkowitej koncentracji na tym, co w danym momencie się dzieje.

Jeśli potrafimy skupić swój umysł na tym co robimy, w tak intensywny sposób, że znikają wszystkie inne myśli, a cała nasza uwaga i energia koncentrują się na zadaniu, które wykonujemy, to wchodzimy wtedy w tzw. stan medytacyjny. Czasem ten stan jest tak intensywny, że u twórcy znika rozróżnienie na tworzącego i rzecz którą tworzy, a zostaje jedynie sam akt twórczy. Nie ma tancerza i tańca który wykonuje, jest samo tańczenie. Nie ma fotografa i zdjęć, które robi jest samo fotografowanie.

Nawet po wielu godzinach przebywania w takim twórczym stanie, człowiek nie czuje się zmęczony, a wręcz przeciwnie. Czuje się silniejszy, szczęśliwszy i jeszcze bardziej świadomy siebie. Jak po długim odpoczynku. Właśnie taki stan, pomaga artyście „podłączyć” jego świadomość, do czegoś większego niż on sam i pozwala mu czerpać stamtąd inspirację i moc, do tworzenia dzieł wybitnych i inspirujących dla innych.

Najwięksi geniusze wszech czasów, potrafili utrzymywać swój umysł w tym stanie ciągle. Nie wychodzili z niego nawet podczas wykonywania tzw. codziennych czynności. Właśnie dlatego, nawet te zwyczajne z pozoru rzeczy, postrzegane były przez tych ludzi jako coś niezwykłego, magicznego, hipnotycznego. Właśnie dlatego cokolwiek Ci ludzie robili, było przesiąknięte tą świadomością medytacyjną. Dlatego to co robili, było dobre i inspirowało innych.

Każdy kto choć raz przeżył ten twórczy stan świadomości, próbuje ustalić skąd się on bierze. Próbuje zrozumieć czym on jest, kiedy się pojawia i dlaczego. Osoby te chcą wiedzieć co należy zrobić, aby taki stan świadomości utrzymywał się przez długi okres czasu, a najlepiej żeby w ogóle nie znikał. Usiłują ustalić, z jakich powodów ten stan świadomości znika i co muszą zrobić by ponownie się w nim znaleźć, jeśli zniknie. Tylko ci artyści, którym udało się te odpowiedzi znaleźć, zdolni są do tworzenia dzieł wybitnych, które mają moc do inspirowania innych.

Tekst Łukasz Dziedzic

Zdjęcia: Małgorzata Dziedzic